I once heard on the Greek Orthodox radio here that one can find some very rare and unique words in the Greek liturgical texts. Some may even trace their roots back to Homer's works, so it's very hard even for an expert to understand.
During the Agape Vespers as you know we recite the Gospel reading (John 20:19-25) in many different languages. Well, we in Greece (among other languages), recite the Gospel in Homeric Greek. The right psaltis (or usually the protopsaltis) uses the translation of St Nicodemus the Hagiorite who respected the Homeric dactylic hexameter of Iliad and Odyssey! Here is st Nicodemus' translation:
Ὄφρακε ∫ νωιτέ∫ροισιν ‖ ἐν ∫ οὔασι ∫ πάγχυ βά∫λωμεν
θέσφατον, ∫ ἱμερό∫εσσαν, ‖ ἁ∫γνὴν Εὐ∫άγγελον ∫ ὄππα
μειλί∫ξωμεν Ἄ∫νακτα ‖ Θε∫ὸν μέγαν, ∫ οὐρανί∫ωνα.
Ἰθυγε∫νεῖς. Σοφί∫η. ‖ Εὐ∫αγγελί∫οιο κλύ∫ωμεν.
Εἰρή∫νη χαρί∫εσσ’ ‖ ἐπ’ ἀ∫πείρονα ∫ δῆμον ἐ∫σεῖται.
Ἐκ δ’ ἄρ’ Ἰ∫ωάν∫νοιο ‖ τόδ’ ∫ ἔστι ∫ βροντογό∫νοιο.
Ἄλλ’ ἄγετ’ ∫ ἀτρεμέ∫σι ‖ χρη∫σμοὺς λεύ∫σωμεν ὀ∫πωπαῖς.
Εὖτε δὴ ∫ ἠέλι∫ος ‖ φαέ∫θων ἐπὶ ∫ ἕσπερον ∫ ἦλθε
καὶ σκιό∫ωντο ἀ∫γυιαὶ ‖ ἐ∫πὶ χθονὶ ∫ πουλυβο∫τείρῃ,
ἥματι ∫ ἐν πρώ∫τῳ, ‖ ὅτε ∫ τύμβου ∫ ἆλτο Σα∫ωτήρ,
κλῃι∫σταὶ δὲ ἔ∫σαν ‖ θυρί∫δες πυκι∫νῶς ἀρα∫ρεῖαι,
βλῆντο δὲ ∫ πάντες ὀ∫χῆες ‖ ἐ∫υσταθέ∫ος μεγά∫ροιο,
ἔνθα Μα∫θηταὶ ὁ∫μοῦ τε ‖ ἀ∫ολλέες ∫ ἠγερέ∫θοντο
μυρόμε∫νοι θανά∫τῳ ‖ ἐπ’ ἀ∫εικέι ∫ Χριστοῦ Ἄ∫νακτος
καὶ χόλον ∫ ἀφραί∫νοντα ‖ Ἰ∫ουδαί∫ων τρομέ∫οντες,
ἤλυθε ∫ δὴ τότε ∫ Χριστὸς ‖ Ἄ∫ναξ θεο∫ειδέι ∫ μορφῇ,
ἔστη ∫ δ’ ἐν μεσά∫τῳ ‖ ἀνα∫φανδὸν ∫ καὶ φάτο ∫ μῦθον·
Εἰρή∫νη ὑ∫μῖν ‖ φίλη, ∫ ἡσυχί∫η τ’ ἐρα∫τεινή.
Ὡς εἰ∫πὼν ἐπέ∫δειξεν ‖ ἑ∫ὴν πλευ∫ρὴν ἠδὲ ∫ χεῖρας.
Γήθη∫σαν δὲ Μα∫θηταὶ ‖ ἐ∫πεὶ ἴδον ∫ Εὐρυμέ∫δοντα.
Τοὺς δ’ αὖ∫τις προσέ∫ειπεν ‖ Ἰ∫ησοῦς ∫ οὐρανο∫φοίτης·
Εἰρή∫νη ὑ∫μῖν ‖ φίλη, ∫ ἡσυχί∫η τ’ ἐρα∫τεινή.
Ὡς ἐμὲ ∫ πέμψε Πα∫τὴρ ‖ ὅς ὑ∫πέρτατα ∫ δώματα ∫ ναίει,
ῳδ’ ἐγὼ ∫ ὑμέας ∫ ἐς χθόνα ∫ πέμπω ∫ ‖ εὐρυό∫δειαν.
Ὡς ἄρα ∫ φωνή∫σας ‖ Μύ∫σταις ἔμ∫πνευσ’ ἀγο∫ρεύων·
Πνεῦμα δέχ∫νυσθ’ Ἅγι∫ον, ‖ φαε∫σίμβροτον, ∫ ὑψιθό∫ωκον·
Ὧν μὲν ἀ∫τασθαλί∫ας θνη∫τῶν ‖ ἀφέ∫ητ’ ἐπὶ ∫ γαῖαν,
τοῖσι νύ∫που ἀφί∫ενται ‖ ἐς ∫ οὐρανὸν ∫ ἀστερό∫εντα·
ὧν δ’ ἄρ’ ἐ∫πεσβολί∫ας ‖ ὑ∫ππερφιά∫λων κρατέ∫ητε,
τοῖσιν ἁ∫λυκτοπέ∫δῃς ‖ κεῖ∫ναι σθενα∫ρῇς κρατέ∫ονται.
Θωμᾶς ∫ δ’ ῳ ἐπί∫κλησις ‖ ἅ∫πασι Δί∫δυμος ἀ∫κούειν
οὐχ ἅμα ∫ τοῖς ἄλ∫λοις Μύ∫σταις ‖ πρὶν ὁ∫μώροφος ∫ ἔσκε
Ἰη∫σοῦς ὅτ’ ἔ∫βη εἴ∫σω ‖ μελά∫θροιο ἑ∫ταίρων.
Ἴαχον ∫ οὖν ἄλ∫λοι τού∫τῳ ‖ ἐρί∫ηρες ἑ∫ταῖροι·
Εἴδομεν ∫ ὀφθαλ∫μοῖσιν ‖ Ἰ∫ησοῦν ∫ παγκρατέ∫οντα.
Τοὺς δ’ ἀπα∫μειβόμε∫νος ‖ Θω∫μᾶς προσέ∫φησεν ἀ∫τειρής·
Ἴχνια ∫ ἤν μὴ ἴ∫δω ‖ μετὰ ∫ χείρεσιν ∫ ἡλατο∫ρήτῃς,
δάκτυλον ∫ ἐμβάλ∫λω τε ‖ ἐ∫κείνου ∫ ἔνδοθι ∫ χειρός,
χεῖρα τ’ ἐ∫μὴν εἴ∫σω ‖ πλευ∫ρῆς οἷ ∫ ρεῖα βα∫λοίμην,
οὔποτε ∫ ὑμετέ∫ροισι ‖ λό∫γοις κεφα∫λῇ κατα∫νεύσω.
(∫=dactylic meter, ‖=caesura)
You can hear it here:
http://www.youtube.com/watch?v=v9RiRNPjflIPS: I can understand a few words; to the untrained ear, the language sounds "familiar", yet it is unintelligible. In reality it is the great
(katharevousa)-great
(Byzantine)-great
(Koine)-great
(Classical)-great
(Homeric) mother of modern Greek.